Ik heb me even nukkig gesepareerd van de hectiese wereld waarin we alsmaar moeten voortmodderen. Teruggetrokken op een kamertje van twee bij twee dat voorzien is van tafel, stoel en venster met uitzicht op een voorwereldlijk landschap. Pen en papier voorhanden om koortsachtig te gaan schrijven…..

Ik ben inmiddels klaarwakker, maar ik vind dat ik door moet gaan met wat ik in m’n droom van plan was: Notitie maken van en over m’n ongenoegen met wat er even kortstondig met ‘t Neerlandje aan de hand was:

Een aantal Tweede Kamerleden meende zich te moeten bemoeien met de komst naar ‘t Neerlandje van de, weliswaar omstreden, Britse sharia-geleerde Haitham al-Haddad. Ze wilden die komst tegenhouden door de man de toegang te ontzeggen, omdat-ie, de islamiet, een bepaalde mening was toegedaan. Een ongezonde mening die o.a. antisemities van karakter zou zijn. Voorts is zijn door godsdienst ingegeven mening aangaande vrouwen ook niet iets wat wij gewend zijn……

Welnu dames en heren, ik heb het er al eerder over gehad – ‘t Neerlandje is een vrij land waar een ieder welkom is, ongeacht de mening die hij of zij is toegedaan. Er is hier, naar ik meende te hebben begrepen, vrijheid van meningsuiting en dat betekent dat je mag zeggen wat je wilt, en als individuen en of groeperingen zich beledigd en of gekwetst voelen door een bepaalde uitlating dan bestaat er hier altijd nog een fatsoenlijk rechtssysteem waar je te allen tijde beroep op kan doen.

Nu zou ik u (wederom) willen adviseren eventuele beledigingen, al of niet aan u persoonlijk gericht, geen enkele kans te geven onder het motte ‘nicht ergern nur wundern’. Dat zou in de praktijk kunnen inhouden dat je beledigende woorden als waterdruppels van je af laat glijden, dat je beledigingen domweg geen toegang verschaft.

Uiteindelijk kon de imam toch, terecht, de toegang niet worden ontzegd. Hij kwam dan ook even langs om hier aan een tamelijk warrige disussie deel te nemen, enig ongenoegen te zaaien om vervolgens weer te verdwijnen. Dat was alles, maar discussies moeten altijd mogelijk zijn en blijven, hoe ze ook mogen verlopen! Oost en West moeten blijven praten, zo vaak als maar mogelijk is, waarbij ook de extreem-fundamentalisten niet ontzien mogen worden.