Waar wàs je nou zult u zeggen; drie dagen heb je al niks gepubliceerd! Ja verhip zeg, ik was even met andere dingen bezig. Bezig met plaatjes draaien, ja plaatjes draaien. Als DJ Tiësto dat al kan, moet ik het helemáál kunnen, behalve dan dat ik er niet rijk mee word (geeft niet, want ik bèn al rijk, maar anders dan u denkt)! Ik heb het over ouderwets vinyl, en nu denk ik, na al dat draaien de laatste tijd, dat ik dáár de voorkeur aan geef: Vinyl boven Silicium! Vinyl boven CD dus! Allereerst vind ik ouderwets platen draaien domweg romantisch; ik moet dan steeds denken aan de koffergrammofoon van vroeger waaromheen we op zondagmiddagen met de hele familie ons gezellig hadden opgesteld om gezamenlijk keihard mee te zingen. Nou, dat was wat!
Bovendien is -durchschnittlich- de weergavekwaliteit van vinyl ook nog eens beter dan die welke met ceedeetjes bereikt wordt. Om ruis op cd’s te onderdrukken worden de geluidspieken en dalen elektronisch enigszins afgekapt; hiermee worden dus eigenlijk stukjes van het geluid afgesneden en u zult weten dat wanneer je ergens iets van afsnijdt de kwaliteit van dat ergens er meestal niet beter op wordt. Toch? Belangrijk bij vinyl is uiteraard wel dat de opnamekwaliteit ook goed is. Ik moet echter concluderen dat het dáár in het algemeen nog wel eens aan ontbreekt. Vooral de dynamiek wil nog wel eens problemen geven – of te hard of te zacht….!
En het grammofoonplatenstofgeknetter (29 srabble-letters!), zult u dan zeggen, wat moeten we dáár dan mee? Heel eenvoudig: Maak de plaat schoon met een zacht sponsje dat flink natgemaakt is met kraanwater waarin een druppel of twee afwasmiddel is opgelost. Met de groeven mee schoonmaken, afspoelen onder de kraan, drogen met een schone theedoek, wederom met de groeven mee, en klaar is Kees. Geen geknetter meer, tenminste zolang er geen krassen op de plaat te zitten natuurlijk; vinyl moet je liefdevol behandelen.
In de zeventiger jaren was er schoonmaakmiddel voor platen te koop dat, zo heb ik met een collega zelf mogen onderzoeken, uit een mengsel van vooral water en een beetje methanol bestond. Je kon zo’n potje van een kwart liter o.i.d. kopen voor, ik geloof 7 gulden, terwijl de inhoud ervan nog geen drie cent waard was. Ordinaire handel dus! Handel die ook heden ten dage nog steeds zo in elkaar zit! Neen, de maatschappij is er wat dat betreft bij lange na niet beter op geworden! O ja, nu we het toch over handel hebben – grammofoons kun je nog steeds kopen, al of niet voor veel geld…..
Waar wà s je nou zult u zeggen…? Nou nee, ik heb je niet gemist.
Beste Paulvv, tòch heb je stiekem gekeken…. Is goed, geeft niet, kijk maar wat vaker desnoods stiekem….. Groet, dré