Zondagmiddag 7 okt. jl. was het dat Martien Stienstra, de saxofonist, afwisselend blazend op sopraan en tenor, vooraan liep, gevolgd door de invaldrummer (wiens naam ik kwijt ben), met drumstel en al gezeten op een daarvoor geschikt wagentje, welke werd voortgeduwd door een behulpzaam iemand. Daarachter nòg zo een wagen, waarop de beide gitaristen, solist Bennie Timmer en bassist Jelmer Dijkstra, hun muzikale bijdragen leverden via versterkers en geluidsboxen, die, naar ik aanneem, aangedreven waren op accu’s. Zo trok de band door het windstille en nazomerige Groningse landschap, gevolgd en opgezweept door uitzinnige toehoorders, waartussen óók ik me bevond, terwijl jazzy muziek toch niet direct zo, ordinair gezegd, m’n ‘ding’ is. Tijdens deze muzikale optocht sloot steeds meer publiek zich bij ons aan. Muziekfeest in het zonnige landschap!

Het zojuist beschrevene betrof een fantasiebeeld achter m’n gesloten ogen, terwijl ik dondersgoed wist dat ik, binnen, in het Bernleftheater (Zie ‘links’ rechterkolom) naar ‘Trazz’ zat te luisteren. Deze verbeelding moest welhaast ingegeven zijn door m’n wens om, samen met de muzikanten, buiten in het uitnodigende weer te vertoeven.

‘Trazz’* is een kwartet waarvan het repertoire voornamelijk bestaat uit eigen werk met eigen stijl: Jazz, blues, funk, maar ook Europees, Afrikaans en Zuid-Amerikaans getinte stukken.

Na afloop van het geprogrammeerde gedeelte werd er nog een jamsessie gehouden met toevoeging van Peter en Thom uit het publiek, met respectievelijk blues- en basgitaar. Nu ja, een bijzonder feestelijke middag, waardoor het binnenzitten uiteindelijk zonder ook maar een greintje spijt door mij kon worden opgebracht…..

* Latere toevoeging: Helaas, ‘Trazz’ is geen lang leven beschoren geweest…..