Omdat Frank Zappa bij mij bekend stond als niet anders dan pop-idool had ik tot nu toe nooit veel aandacht aan hem geschonken. Nee, ik moet anders beginnen…..
Ik meende ze al even te zien trillen – de twee losse blaadjes bladmuziek; de luchtverplaatsing door de airco moest welhaast grip op ze krijgen. De jonge Amerikaanse pianist, Leo Svirsky, zat er, alsof-ie bijziend was (misschien is-ie dat ook wel) met z’n neus bovenop, terwijl hij bezig was aan het stuk ‘The Black Page‘ van Zappa. Een wijle later waaide één van de blaadjes abrupt weg en Svirsky dook er achteraan om het op te rapen en terug te leggen daar waar het hoorde – op de daarvoor geëigende plek op de piano. Niets leek echter door dit incident verstoord, want Svirsky kreeg gedurende het hele stuk muzikale ondersteuning van trompet, viool, hoorn, trombone, contrabas en slagwerk; je weet dan dat een paar gemiste pianotoontjes dan niet zullen opvallen. Ik vond dit voorvalletje dermate hilaries dat ik wel moest lachen, ook al, zo realiseerde ik me, zou ik me misschien daarvoor later diep moeten schamen als zou blijken dat Svirsky wel degelijk bijziend zou zijn*. Opzettelijk moest dit clowneske grapje toch wel zijn geweest, dacht ik, temeer ook omdat er slechts sprake was van twee lullige blaadjes, terwijl hij, Svirsky, het tamelijk lange stuk merendeels uit z’n hoofd speelde. En dat gans uit z’n hoofd spelen deed-ie eerder ook al met het uiterst virtuoze pianosolostuk ‘It Can’t Happen Here‘, eveneens van Zappa, een prachtwerk waar voortdurend door de exegeet doorheen, of beter gezegd, óverheen werd gepraat; de muziek is dan, zo lijkt me, niet anders bedoeld om er de angsten en onzekerheden van de spreker in onder te kunnen dompelen. Op zich ook al hilaries te noemen. Typies Zappa?! Ik ben er die avond de 30e juli jl. achter gekomen dat Frank Zappa véél meer was dan ik altijd had gedàcht dat-ie was, en ik heb z’n muzikale kwaliteiten dan ook met deze voor mij nieuwe wetenschap voor mezelf enorm moeten opwaarderen. Zappa beoefende vele muzikale disciplines: Van rock tot en met het componeren van modern klassieke muziek!
Maar wat dééd je er dan als je niets had met Zappa, zult u zeggen. Welnu, ik was in de veronderstelling dat de Zappa werken zouden worden uitgevoerd in gearangeerde vorm – de gitaar vervangen door diverse andere muziekinstrumenten zoals die in de klassieke muziek opgang doen, en daar had ik wel oor naar. Niets bleek echter minder waar: Het was Zappa, zoals hij de modern klassieke werken origineel had gecomponeerd! Overigens stonden Charles Ives, Varèse, Jacob ter Veldhuis, David Dramm en Bela Bartok ook vermeld op de aankondiging. Reden genoeg dus om dit muziekavondje van het Peter de Grote Festival, het jaarlijks terugkerende zomerfestijn op diverse locaties in de stad Groningen, mee te mogen genieten. Deze avond was dus een geweldig leermoment voor mij!
* Afgang voor mij: In het filmpje over hem (zie link Leo Svirsky [op 6 min.50]) vertelt hij dat-ie sterk bijziend is!!