Gisteren zag ik op tv in het kader van het 50-jarig bestaan van het NOS journaal een door veel mensen gekozen fragment van de Bijlmerramp. Het zien hiervan activeerde weer een nare associatie die ik daarbij heb. Zo eind tachtiger jaren logeerde ik nogal eens bij kennissen in de Bijlmer, en op een zonnige morgen stond ik even wat buitenlucht op te snuiven op hun balkon. Uitzicht had ik op een binnenpark en in de verte hoorde en zag ik af en toe een vliegtuig overvliegen, voor m’n gevoel nogal laag boven de stad. Ik herinner me nog dat ik toen dacht dat het me niet zou verbazen dat er nog eens een gigantische vliegramp boven Amsterdam plaats zou vinden. Op 4 oktober 1992 was het zover; m’n rampgedachte was afschuwelijke werkelijkheid geworden. Een groot vrachtvliegtuig was neergestort op de knik van de flats Groeneveen en Kruitberg. Kruitberg was de flat alwaar ik m’n voorzienige gedachte op het balkon ooit de vrije loop had gelaten….!

Die kennissen woonden er tijdens de ramp niet meer. Hadden ze er nog wel gewoond hadden ze trouwens geluk gehad, want de inslag was aan de andere kant van de flat. Op mijzelf heeft het de impact gehad dat ik niet meer aan dreigende gevaren durf te denken…..